Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥ 1ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ Κ.Α.Π.


Τώρα, μετά την παράδοση της ευθύνης στην νεοεκλεγείσα «ηγεσία» του Κινήματος Α.Π., θα μπορέσω να στραφώ προς την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. Την ΕΛηνική ΛΑϊκή Δημοκρατική Αντίσταση. 


Για τον λόγο αυτό σκοπεύω να διευκρινίσω τη θέση μου μια για πάντα, με την ελπίδα ότι δεν θα υπάρξουν πια παρανοήσεις.




Η  ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. δεν είναι κομματικός μηχανισμός αλλά μέσο ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ. Από την πρώτη στιγμή δηλώσαμε ότι το παρόν Σύστημα Εξουσίας έχει δύο βασικές ασθένειες: Πρώτον έχει σαπίσει και Δεύτερον είναι παντελώς και  πολλαπλώς εξαρτημένο.


Εξ άλλου η Ευρώπη-Τρόικα το έχει τοποθετήσει πάνω σε ράγες, οπότε είναι καταδικασμένο να προχωρεί όπως ένα τραίνο προς την κατεύθυνση που κάποιοι άλλοι έχουν καθορίσει. Επομένως συμμετοχή σε εκλογές κάτω απ' αυτές τις συνθήκες σημαίνει ότι διεκδικεί κανείς μια θέση μέσα σ' ένα σάπιο τραίνο χωρίς την παραμικρή δυνατότητα να του αλλάξει πορεία. Με πρωθυπουργό και υπουργούς μαριονέτες στο τιμόνι και βουλευτές που θα διαπληκτίζονται αν θα είναι στο πρώτο ή στο τελευταίο βαγόνι του συρμού. Το δυστύχημα είναι ότι τώρα ξέρουμε πια ότι αυτό το σάπιο τραίνο-μαϊμού, για το οποίο θα κάνουμε εκλογές, ξέρουμε καλά πού οδηγεί το Λαό και τη χώρα: Στο γκρεμό, στο χάος, στο τίποτα. 


Μιλώντας τον Σεπτέμβριο στα Χανιά, είχα πει:
«Παράλληλα όμως με την Άμυνα, προτείνουμε και την Επίθεση. Σε περίπτωση που υποχρεωθούν να κάνουν εκλογές, τι θα γίνει; Θα ψηφίσουμε πάλι τα ίδια κόμματα; Θα ρίξουμε λευκό; Ή δεν θα ψηφίσουμε; Τίποτα από όλα αυτά. Θα πρέπει να πάρουμε μέρος; Τότε όμως, με μία προϋπόθεση: Να δημιουργήσουμε όλοι μαζί τη μεγάλη Εθνική Λαϊκή Παράταξη που θα σαρώσει.


Να βρούμε τι είναι εκείνα που ενώνουν τη μεγάλη πλειοψηφία του Λαού μας, που σήμερα βρίσκεται έξω από το Σύστημα Εξουσίας.


Να απαλλαγούμε από το Χρέος. Να φύγει η Τρόικα. Να γίνει συντακτική εθνοσυνέλευση. Να αναδειχθούν καινούρια πρόσωπα που να έχουν την απόλυτη εμπιστοσύνη μας. Να ξεκινήσουμε ένα νέο πρόγραμμα οικονομίας και κοινωνικής ανάπτυξης κλπ. Εμείς, το Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών, έχουμε τις δικές μας προτάσεις και είμαστε έτοιμοι να τις συζητήσουμε με κάθε ανεξάρτητο πολίτη στη βάση του λαού.


Ας αρχίσουμε να κάνουμε κοινές Επιτροπές, που να αποβλέπουν στην ενότητα του λαού. Αρχίζοντας από τους χώρους εργασίας. Τις συνοικίες. Μετά λίγο πιο πάνω, στις πόλεις, στις περιφέρειες, έως ότου καταλήξουμε σε μια ενιαία παράταξη με δικό της πρόγραμμα, στόχους, μεθόδους δουλειάς και σχέδια για το μέλλον, που να στηρίζεται στην ελεύθερη θέληση των μελών της. Μια παράταξη μέσα στην οποία να επικρατεί το ήθος, οι αξίες και οι αυστηρά δημοκρατικές διαδικασίες. Μια ελεύθερη ένωση ελεύθερων ανθρώπων με τρία βασικά χαρακτηριστικά: την αγάπη στην πατρίδα, την πρόοδο και τη Δημοκρατία».


Επομένως, για να διευκρινίσω ακόμα περισσότερο αυτά που έλεγα τότε, η ΕΛληνική ΛΑϊκή Δημοκρατική Αντίσταση δεν είναι ένας κομματικός μηχανισμός. Η μόνη περίπτωση κατά την οποία θα μπορούσαμε να σκεφθούμε συμμετοχή της στις εκλογές, θα ήταν να διαπιστωθεί ότι το Μέτωπο Αντίστασης συγκεντρώνει μια τόση και τέτοια δύναμη, που θα μπορούσε χάρη σε μια συντριπτική πλειοψηφία να βγάλει το σημερινό τραίνο της εξουσίας από τις ράγες του. Δηλαδή μόνο στην περίπτωση που θα ήμασταν βέβαιοι ότι όχι μόνο θα νικήσουμε αλλά και ότι η επικράτησή μας θα ισοδυναμεί με μια ουσιαστική επανάσταση. 


Είναι λοιπόν απολύτως ξεκάθαρο, ότι με τα σημερινά δεδομένα δεν συζητάμε καθόλου τη συμμετοχή μας στις εκλογές. Με τα σημερινά δεδομένα η λύση για μας είναι η Αντίσταση. Δηλαδή η Αντίσταση των 10 εκατομμυρίων Ελλήνων, που  σαν ένας χαλύβδινος πύργος θα βάλουν τέλος σε όλα αυτά. Στην ξένη εξάρτηση, στο σάπιο Σύστημα Εξουσίας. Θα σταματήσουν την κοροϊδία, θα σταματήσουν τον κατήφορο, τον γκρεμό, το χάος, το τέλος. Θα τοποθετήσουν τη χώρα πάνω σε νέα θεμέλια, δικά της και στέρεα. Θα δώσουν όλες τους τις δυνάμεις στη χώρα που τους γέννησε και όπου ζουν. Θα διαλέξουν πού θα πάνε και πώς θα πάνε. Θα επιβάλουν τον δικό τους τρόπο ζωής, σκέψης και δράσης. Αποφασισμένοι, Ανεξάρτητοι, Ελεύθεροι.


Όσοι και όποιοι επιλέξουμε ως λύση το Μέτωπο της Αντίστασης, θα πρέπει στην νοοτροπία των 300 της Βουλής να αντιτάξουμε ως το τέλος την ψυχολογία των 300 του Λεωνίδα. Δηλαδή της θυσίας για την Ελλάδα.


Αυτή είναι η δική μου επιλογή. Τη δοκίμασα όταν μας ήρθαν οι Ούνοι, την ξαναδοκίμασα όταν μας φίμωσαν οι Χουντικοί. Δεν είμαι ρομαντικός ούτε αφελής. Απλά πιστεύω στη δύναμη του Λαού.


Σας ευχαριστώ.

1 σχόλιο: