Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΑΠ - του Άρη Τσιούνη



Έληξαν οι εργασίες του Πρώτου Συνεδρίου του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών, του Κινήματος που ίδρυσε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Όσοι παρευρεθήκαμε, αισθανθήκαμε -πιστεύω- ότι κερδίσαμε κάτι περισσότερο από την οργανωτική και πολιτική εμπειρία της συμμετοχής.
Βρήκαμε φίλους και αδέλφια στο Συνέδριο αυτό!
Διαφωνήσαμε μεταξύ μας σε πολλά και μερικές φορές έντονα, μα τι να κάνουμε;
Είμαστε άνθρωποι ζωντανοί, δρώντα υποκείμενα. Δεν είμαστε κλώνοι...

Όλες μας τις διαφωνίες λύναμε με συζήτηση, με μόνο εμπόδιο για ακόμη καλύτερη παρουσίαση των αντικρουόμενων θέσεων, τον άτεγκτο χρόνο. Τον μόνο που δεν έλεγε με τίποτα να καταλαβαίνει από διάλογο και δημοκρατικές διαδικασίες..! (κάτι πρέπει να κάνουμε με δαύτον στο μέλλον)
Ευτυχώς, όλοι οι άλλοι καταλαβαίναμε και ...τα καταφέραμε!
Όσοι παρακολούθησαν τις εργασίες βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα ακόμη αισιόδοξο φαινόμενο, σημάδι ενδιαφέροντος και ζωντανής σκέψης:
Το πλήθος των εισηγήσεων και των ακόμη περισσότερων επιμέρους προτάσεων για πολλά άρθρα του κανονισμού λειτουργίας και των πολιτικών θέσεων από πάμπολλους συναγωνιστές. Και θα ήταν ακόμη περισσότερα όλα αυτά, αν αρκετά δεν αποσύρονταν και πολλά άλλα δεν συμπτύσσονταν μεταξύ τους, με πρωτοβουλίες φυσικά, των συντακτών τους. Σημάδι κι αυτό, καλής προαίρεσης και σύμπνοιας των συνέδρων.
Σε αντίθεση με ορισμένους από τους εκτός Κινήματος δύσπιστους και -σε μερικές περιπτώσεις- κακοπροαίρετους. Πάμε λοιπόν, τώρα σε αυτούς και σε κάποιους από τους πριν το Συνέδριο, ισχυρισμούς τους:

Ισχυρισμός πρώτος, όλοι εσείς της ΣΠΙΘΑΣ αποτελείτε ένα κίνημα που έρχεται να προστεθεί σε εκείνους τους πολιτικούς χώρους που προσπαθούν να μπαλώσουν κάποια κακώς κείμενα του Συστήματος.
Και η ψηφισμένη από το Συνέδριό μας απάντηση:
 Ανταποκρινόμενοι στην προτροπή του Μίκη Θεοδωράκη καταγράφουμε στο παρόν κείμενο τη συμβολή μας ως Σπιθιστών για το σχεδιασμό της εθνικής και κοινωνικής πορείας μας. Μιας πορείας όπου απαιτείται  να μιλήσει ο δοκιμαζόμενος λαός και να φέρουμε κοντά μας ό,τι καλύτερο διαθέτει ο Ελληνισμός από το στίβο της επιστήμης, της πολιτικής και της στρατηγικής για ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Μιας πορείας που απαιτεί την κοινωνική συσπείρωση και ενεργοποίηση όλων των πολιτών που αντιτίθενται στην Τρόικα σε ένα παλλαϊκό εθνικό μέτωπο για την ανοικοδόμηση της χώρας, την κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, την ανάκτηση  της εμπιστοσύνης στις δημιουργικές μας δυνάμεις και την επαναφορά στον τόπο μας της Πολιτικής.  Χωρίς να ξεχνάμε ότι το σύστημα στο οποίο ζούμε, ο καπιταλισμός, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς κρίσεις.  Μόνο που τα θύματα των κρίσεων αυτών είναι σχεδόν ή αποκλειστικά, τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα: Οι άνεργοι, οι γυναίκες, η νεολαία, τα χαμηλότερα στρώματα των ανθρώπων της εργασίας.              
Γι αυτό και όταν πρόκειται για λύσεις, όλοι όσοι δεν επιθυμούν ή δεν τολμούν να θίξουν τα θεμέλια αυτού του συστήματος, συμφωνούν: «υπάρχει ανάγκη για περισσότερη διαφάνεια, περισσότερη ρύθμιση και περισσότερο έλεγχο». Δηλαδή, για ορθότερη Πολιτική. Για παράδειγμα, σήμερα ακόμη και οι πιο πεισμένοι φιλελεύθεροι απαιτούν περισσότερες ρυθμίσεις για τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Μπορεί όμως αυτή η κρίση να αποφευχθεί, αυτή η παγκόσμια συνολική κατάσταση να ξεπεραστεί, μόνο με την καλύτερη επίβλεψη, με τον διαφανέστερο και δημοκρατικότερο έλεγχο της τραπεζικής βιομηχανίας; Εμείς λέμε όχι, διότι δεν πρόκειται για το κέρδος κάποιων τραπεζιτών. Δεν πρόκειται για την αποσύνθεση των χρηματοπιστωτικών ρυθμίσεων, όπως πολλοί ισχυρίζονται. Ούτε η κατάσταση θα λυθεί με την εισαγωγή μιας «γνήσιας ελεύθερης αγοράς που υπακούει σε κανόνες».
Η κρίση είναι σύμφυτη με το ίδιο το σύστημα.



Ισχυρισμός δεύτερος, μιλάτε γενικόλογα περί "Κακών" και "Καλών' δυνάμεων αποφεύγοντας να κατονομάσετε ποιούς ακριβώς εννοείτε.
Και η ψηφισμένη από το Συνέδριό μας απάντηση:
Ιδεολογική αφετηρία του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών είναι η θέση, ότι η κυρίαρχη σήμερα αντίθεση συνίσταται στην επίθεση που εξαπολύει η Νέα Τάξη (παγκοσμιοποίηση) μπροστά στην αντίσταση των Εθνών-Κρατών για ανεξαρτησία.
 Όπως αναφέρει ο Μίκης Θεοδωράκης στην ομιλία του στην Αργυρούπολη (7.2.2011):  «Το Έθνος-Κράτος αποτελεί σήμερα το τελευταίο ανάχωμα της άμυνας των ελεύθερων λαών. Το έσχατο φρούριο που εμποδίζει τον τελικό στόχο της πολιτικής του σοκ και του δέους, στρατιωτικού και οικονομικού, να μεταβάλει τους πολίτες σε απλά νούμερα ανίκανα να αντισταθούν στις ανάγκες και τους κανόνες της Νέας Τάξης.
 Με τον τρόπο αυτό η βασική διεθνής αντίθεση ανάμεσα στις δυνάμεις του Κακού και του Καλού περνά κάθετα μέσα σε κάθε  Έθνος-κράτος και γίνεται η κυρίαρχη αντίθεση που χωρίζει τους «Κακούς» της κάθε χώρας, δηλαδή το σύνολο των δυνάμεων της εξάρτησης από την Υπερδύναμη και τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, από τους «Καλούς», δηλαδή τους ανεξάρτητους πολίτες της κάθε χώρας που δεν δέχονται και αντιστέκονται στον νέο ολοκληρωτισμό που απειλεί το σύνολο της ανθρωπότητας.
Ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης διευκρινίζει καθαρά το ζήτημα ποιές δυνάμεις ή κοινωνικά στρώματα είναι το μπλοκ της εξάρτησης και ποιά κοινωνικά στρώματα το μπλοκ των ανεξάρτητων πολιτών:
 « Όμως όλες οι δυνάμεις της οικονομικής ολιγαρχίας μαζί με τα παρασιτικά επαγγέλματα ανήκουν στο στρατόπεδο της ξένης εξάρτησης. Αντίθετα το στρατόπεδο των ανεξάρτητων πολιτών το αποτελούν όλες οι υγιείς κοινωνικές δυνάμεις - θύματα εκμετάλλευσης και εξαπάτησης οικονομικής και πολιτικής, του μπλοκ της ξένης εξάρτησης.                                                                                                  
Οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι υπάλληλοι, οι επαγγελματίες, οι επιστήμονες, οι διανοούμενοι, όλοι οι φορείς ανάπτυξης και προόδου, η εργαζόμενη και η σπουδάζουσα νεολαία ανήκουν στο ενιαίο πατριωτικό στρατόπεδο των ανεξάρτητων πολιτών με στόχους την Εθνική Ανεξαρτησία, τη Λαϊκή κυριαρχία και την πατριωτική αναγέννηση μέσα σε μια Ελλάδα ελεύθερη.»
 Κάθε άλλου είδους αντίθεση που χώριζε έως τώρα τις κοινωνίες των Εθνών-Κρατών που βρίσκονται στο στόχαστρο, εξακολουθεί μεν να υπάρχει, αποκτά όμως δευτερεύουσα σημασία μπροστά σ' αυτή τη βασική αντίθεση που η έκβασή της θα σημάνει είτε την πλήρη εξουθένωση είτε ένα νέο ξεκίνημα του κάθε λαού».


Ισχυρισμός τρίτος, ταυτίζετε την έννοια της Λαϊκής Κυριαρχίας αποκλειστικά με την πολιτική-πολιτειακή εκδοχή του όρου παραγνωρίζοντας την οικονομική και κοινωνική της συνιστώσα.
Και η ψηφισμένη από το Συνέδριό μας απάντηση:
Το Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών  (ΚΑΠ)  διαπνέεται από το πρόταγμα ότι η πορεία ενός έθνους, και η πορεία της ανθρωπότητας ευρύτερα,  πρέπει να είναι ευθύνη όλων των ανθρώπων και όχι της ελίτ των κεφαλαιοκρατών, των ανεξέλεγκτων ηγεσιών, και των ποικιλώνυμων εκτελεστικών τους οργάνων. Για το λόγο αυτό αγωνίζεται σε δύο βασικές κατευθύνσεις:
Πρώτο, να αποκτήσουμε ως λαός την πολιτική μας χειραφέτηση:  να ανακτήσει ο λαός μας τη Δημοκρατία που του κληρονόμησαν οι  αρχαίοι  πρόγονοί του. Αγωνιζόμαστε για μια Πολιτεία που θα θεμελιώνεται στην άμεση Δημοκρατία, στη συνέλευση των πολιτών (Δήμο). Για μια Πολιτεία «αυτόνομη» (όπου οι πολίτες φτιάχνουν τους νόμους της),
«αυτόδικη» (όπου οι πολίτες δικάζουν τις παραβάσεις των συμπολιτών τους) ,
και «αυτοτελή» (όπου οι πολίτες κυβερνούν οι ίδιοι τον εαυτό τους). Για μια πόλη Ελεύθερη, όπου κυριαρχεί η «ισονομία» και η δημόσια διαβούλευση
(ο υπεύθυνος διάλογος):
 «...Ακόμα είναι δυνατό οι ίδιοι να καταγινόμαστε και με τα οικογενειακά μας προβλήματα και με τα πολιτικά και, μολονότι ο καθένας μας έχει στραφεί προς διαφορετική εργασία, μπορούμε να έχουμε ικανοποιητική γνώση των πολιτικών πραγμάτων. Διότι μόνο εμείς θεωρούμε αυτόν που δεν ανακατεύεται σ' αυτά άχρηστο άνθρωπο κι όχι φιλήσυχο και εμείς οι ίδιοι ή εκφράζουμε γνώμη για ό,τι προτείνουν άλλοι ή σκεπτόμαστε και υποβάλλουμε στην κρίση των άλλων προτάσεις, επειδή πιστεύουμε ότι οι λόγοι δεν βλάπτουν στα έργα , άλλ' ό,τι βλάπτει να μη φωτιστούμε με λόγια πριν φτάσουμε στην πράξη»
(Επιτάφιος του Περικλέους,[40],  Μετφ. Ι. Κακριδής).
Δεύτερο, να αποκτήσουμε ως λαός, την οικονομική και κοινωνική μας χειραφέτηση:
Ποτέ πριν η ανθρωπότητα δεν παρήγαγε περισσότερη ευημερία αλλά ούτε και τόση φτώχεια. Και είναι η εργασία του καθενός, η παραγωγική μας δραστηριότητα, η δημιουργική ικανότητα, και όχι το Κεφάλαιο (νοούμενο ως κοινωνική σχέση και ιδιοκτησιακό καθεστώς και όχι φυσικά, ως τεχνολογικό επίπεδο ή μέσα παραγωγής), που παράγει την ευημερία. Είναι λοιπόν, στοιχειώδης λογική το να απαιτήσει κανείς, η συλλογικά παραγμένη ευημερία να χρησιμοποιηθεί για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής όλων των ανθρώπων. Αυτό είναι αδύνατο σε μια οικονομία, που λειτουργεί σύμφωνα με τα συμφέροντα μιας μικρής μειοψηφίας και οδηγεί αναπόφευκτα σε κρίση.  Γι αυτό πρέπει, ως απαραίτητη προϋπόθεση χειραφέτησης, τα σημαντικά μαζικά μέσα παραγωγής όπως και οι Φορείς δημιουργίας και διαχείρισης του χρήματος, να έρθουν στα χέρια της κοινωνίας.
 Τότε μόνο θα μπορέσει το Κίνημά μας να νιώσει υπερήφανο για την πραγμάτωση της αληθινής Λαϊκής Κυριαρχίας, όταν κάποτε υλοποιηθούν και οι δύο βασικές αυτές κατευθύνσεις.
Και για να μη θεωρήσει κανένας ότι είμαστε εκτός πραγματικότητας και ονειροβατούμε σε μακρινά ιδεολογικά ταξίδια, επίσης ομόφωνα ψηφίστηκε:
Όμως, για τις παρούσες κρίσιμες συνθήκες, το Κίνημά μας καταθέτει όλες του τις δυνάμεις
 σε έναν αγώνα για κοινή   ΕΛληνική   Λαϊκή  Δημοκρατική  Αντίσταση
και απευθύνει  πανεθνικό  πανδημοκρατικό  αντιμνημονιακό  και αντικαθεστωτικό  Προσκλητήριο προς όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες για:
 Την  Εθνική μας Ανεξαρτησία  με την Απαλλαγή μας  από την παρουσία της Τρόικα και του ΔΝΤ, που παράνομα έχουν καθίσει στο σβέρκο μας και μας εξευτελίζουν.
 Την οικοδόμηση του Κοινωνικού Κράτους, ώστε να έχουν ασφάλεια αλλά και προοπτική οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα οι νέοι.
 Την παραπομπή στη Δικαιοσύνη όλων των υπευθύνων για την εξαθλίωση της χώρας.
 Την αντικατάσταση του σημερινού σάπιου συστήματος εξουσίας με την εγκαθίδρυση μιας πραγματικής Δημοκρατίας.

Ισχυρισμός τέταρτος, το όραμά σας έχει όρια και τα όριά του τελειώνουν εκεί που αρχίζει να θίγεται ο καπιταλισμός.

Και η ψηφισμένη από το Συνέδριό μας απάντηση:  Αυτό που γίνεται σήμερα, η απαξίωση κεφαλαίων σε οποιαδήποτε μορφή (εμπορευματική, χρηματική) και η απαξίωση της εργασίας (ως εμπόρευμα και ως μια από τις κατ εξοχήν ανθρώπινες ιδιότητες), έγινε κατ' επανάληψη στο παρελθόν, με τυπική έναρξη στις αρχές του 19ουαιώνα, θα γίνεται και στο μέλλον όσο θα υπάρχει καπιταλισμός. Το αναπόφευκτο των κρίσεων βρίσκεται στο DNA του:                                                                 
Η πλειοψηφία των ανθρώπων αναγκασμένη προκειμένου να επιβιώνει, να νοικιάζεται (μισθωτός-μίσθιο-μίσθωμα)  στους «τυχερούς» ή «επιχειρηματικά δαιμόνιους» ή οικονομικά αδίστακτους ή ανθρωπιστικά ανάλγητους (όπως το δει κανείς) μεγαλοϊδιοκτήτες: κάποιοι των μέσων και του αποτελέσματος της παραγωγής και κάποιοι (πολλάκις οι ίδιοι) του χρήματος και της διαχείρισης του πλούτου. Βασικότερο κίνητρο αυτού του συστήματος είναι να συσσωρευτούν αμύθητα κέρδη, δηλαδή να πάρει χρηματική κερδοσκοπική μορφή η απομύζηση της υπεραξίας από τους «νοικιασμένους» ή (με την μη ενοχλητική έκφραση) μισθωτούς εργαζομένους.  Αυτό σημαίνει ότι αμύθητα κέρδη  -εκφρασμένα σε διάφορες μορφές κεφαλαίου, και μάλιστα στη σφαίρα της κυκλοφορίας του (αμοιβαία κεφάλαια, ομόλογα μετοχές σε χρηματοπιστωτικούς μηχανισμούς και χρηματοδοτικές εταιρίες διαχείρισης κεφαλαίων, Hedges Funds)-  «για να αναπαραχθούν ως κεφάλαιο, ως αυτοαυξανόμενη αξία, πρέπει να ξαναμπούν στην παραγωγική διαδικασία: να ρουφήξουν σαν βρυκόλακας νέα απλήρωτη εργασία, να την μετατρέψουν σε εμπόρευμα, που με την πώλησή του θα εκφραστεί σε νέο κέρδος». Η πηγή της κρίσης μπορεί να στερέψει μόνο με την κατάργηση της καπιταλιστικής μορφής ιδιοκτησίας.
Ο δρόμος για να βγούμε από την κατάσταση αυτή ξεκινάει από το πρόταγμα της κοινωνικής δικαιοσύνης  και της «δίκαιης ανισότητας» που μεταξύ άλλων, λέει ότι «Δεν μπορεί σε μία Δημοκρατία να υπάρχουν πλούσιοι, όταν υπάρχουν φτωχοί». ...κλπ....
Με βάση το δόγμα αυτό
(α)  Δημιουργούμε για κάθε πολίτη και κάθε οικογένεια, την «κόκκινη γραμμή» της αξιοπρεπούς διαβίωσής τους, λαμβάνοντας αναπτυξιακά οικονομικά μέτρα που αποτρέπουν  την ύπαρξη ατομικής/οικογενειακής  φτώχειας και  ένδειας.
(β)  Προτείνουμε να ασκηθεί μια πολιτική η οποία μακροπρόθεσμα θα αποβλέπει στη συνολική οικονομικο-κοινωνική χειραφέτηση του λαού.


Ισχυρισμός πέμπτος, ανήκετε στην πλευρά εκείνων που αποδέχονται ντε φάκτο την ύπαρξη χρέους και απλώς διαπραγματεύονται το ύψος του και τους τρόπους αποπληρωμής.


Και η ψηφισμένη από το Συνέδριό μας απάντηση:                                                                                                     

Δεν αναγνωρίζουμε ούτε το σύνολο ούτε μέρος του χρέους, εάν αυτό δεν πιστοποιηθεί από ενδελεχείς ελέγχους που θα διενεργήσουν επιτροπές που θα συσταθούν ειδικά γι αυτό το σκοπό και θα λειτουργούν παράλληλα με εκείνες της ενδεχόμενης απόδοσης ευθυνών σε όλους όσους διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα από το1974 και έως τώρα.  Όπως λέει και ο Μίκης Θεοδωράκης: « Όλα αυτά τα συσσωρευμένα χρέη και υποχρεώσεις είτε θα μας γονατίσουν τελειωτικά είτε θα πρέπει να θεωρηθούν ως μη γενόμενα κι αυτό μπορεί να το κάνει ο λαός μόνο με μια επαναστατική πράξη, έτοιμος και ώριμος να αντιμετωπίσει την οργή των τοκογλύφων και όσων πιστεύουν ότι βάλανε τελειωτικά το λαό μας στο χέρι τους.  Εξ άλλου με το Μνημόνιο μας έχουν δέσει χειροπόδαρα. Οπότε θα πρέπει να κοπούν όπως ο Γόρδιος Δεσμός με το σπαθί. Να θεωρήσουμε τα Χρέη, τα Δάνεια και τους τόκους άσχετα με τη θέληση και τα συμφέροντα του λαού μας, καθώς και όλες τις κατάπτυστες συμφωνίες που υπέγραψε ο κ. Παπακωνσταντίνου...»                                                                          
Γι αυτό κι εμείς υποστηρίζουμε ότι ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να πληρώσει ούτε ένα ευρώ από δάνεια τα οποία δεν χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος της χώρας, αλλά καταληστεύτηκαν από το διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας, εάν βέβαια, δεν έχουν ήδη αποπληρωθεί και με το παραπάνω μέχρι τώρα.

 Ισχυρισμός έκτος, ταυτίζετε το πολιτικό πρόβλημα του τόπου αποκλειστικά με το ζήτημα της εξάρτησης και τον πολιτειακό εκφυλισμό, δηλαδή την έκπτωση της δημοκρατίας σε ολιγαρχία.
Και η ψηφισμένη από το Συνέδριό μας απάντηση: 
Κύριες αιτίες του πολιτικού μας προβλήματος είναι:
Η ΜΟΝΙΜΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ των μεγάλων αποφάσεων της πολιτικής ηγεσίας μας από τα ξένα κέντρα λήψης αποφάσεων, και
Η ΔΙΟΛΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ  ΣΕ ΟΛΙΓΑΡΧΊΑ                                                    
«Ποιος όμως είναι ο βασικός υπεύθυνος για την κατάντια της σημερινής κοινωνίας;               
Η σημερινή Εξουσία, κυρίως η Οικονομική και Πολιτική.
Ποιοι είναι οι ένοχοι; Το Σύστημα Εξουσίας. Δηλαδή                                                                 
 -Η ξένη εξάρτηση από τους Δυτικούς μας δήθεν συμμάχους, το «Ανήκομεν εις την Δύσιν», που είναι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη των Τραπεζών καθώς και οι ντόπιοι συνεργάτες τους και υπάκουοι εκτελεστές των εντολών τους                                                                                                                                                                    
-Ο πολιτικός κόσμος με κύριους εκφραστές τα δύο κόμματα Εξουσίας                                                        
-Οι άλλοτε εθνικόφρονες                                                                                                                                     
-Το Μεγάλο Κεφάλαιο και τα όργανά του, το Κράτος και τα ΜΜΕ»  
Το Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών καταγγέλλει για το πρόβλημα αυτό  σύσσωμο το καθεστώς πολιτικό σύστημα, το οποίο και θεωρεί ως έναν από τους βασικούς αν και όχι τον αποκλειστικό υπαίτιο  του δημόσιου χρέους και της τραγικής δοκιμασίας που υφιστάμεθα σήμερα ως λαός.  Όπως καταγγέλλει και τους άλλους δύο μεγάλους υπεύθυνους, που είναι τα ΜΜΕ και κυρίως η Οικονομική Ολιγαρχία, το Μεγάλο Κεφάλαιο του οποίου όργανα είναι τόσο το Κράτος όσο και τα ΜΜΕ, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Μίκη Θεοδωράκη.


Ισχυρισμός έβδομος, είστε εθνικιστές (μερικοί το προχωρούν μέχρι και στο "είστε ρατσιστές").
Αυτόν, τον άφησα επίτηδες για το τέλος. Για μένα δεν υπάρχει χαμερπέστερη συκοφαντία από αυτή. Χτυπά στα ιδεολογικά θεμέλια του αγώνα μας. Ενός Αγώνα που ξεκινά από το αίτημα της Εθνικής Ανεξαρτησίας για να φτάσει στον τελικό στόχο: την Πατριωτική Αναγέννηση.
Την ψηφισμένη από το Συνέδριό μας απάντηση δεν πρόκειται να αναφέρω στο άρθρο αυτό γιατί βρίσκεται ΠΑΝΤΟΥ μέσα σε όλο το κείμενο των πολιτικών μας θέσεων. Μόλις ανακοινωθεί από το Κίνημά μας, ας κάνουν έναν κόπο να το διαβάσουν. Ιδίως, ας διαβάσουν προσεκτικά τα κεφάλαια για τον Πολιτισμό και τη Νέα Παιδεία που οραματιζόμαστε και επιθυμούμε. Κι ας έρθουν τότε να μας πουν σε ποιο άλλο κείμενο ή απόφαση συνεδρίου Κίνησης, Κινήματος, Κόμματος ή όποιου άλλου πολιτικού ή κοινωνικού Φορέα, έχουν συναντήσει πιο σφαιρική αντιμετώπιση του εθνικού και πολιτιστικού μας ζητήματος πάνω σε βάση πατριωτική και ταυτόχρονα βαθιά δημοκρατική.
Συνέλληνες, σύντροφοι και συναγωνιστές κάπου εδώ τελειώνει αυτό το άρθρο.
Βρήκαμε μόνο φίλους κι αδέλφια στο Συνέδριο, αποκτήσαμε και το απαραίτητο περίγραμμα που μας έλειπε, για το ιδεολογικό μας οπλοστάσιο. Η ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. για την ΕΛΛΑΔΑ μας περιμένει!
Ας ανταποκριθούμε ο καθένας με τον τρόπο του και τις δυνάμεις που διαθέτει στο κάλεσμα του Μίκη για άμεση εδώ και τώρα δράση, υποσχόμενοι πως
  1. Θα δημιουργήσουμε οργανώσεις σε όλη τη χώρα και σε όλους τους χώρους δουλειάς.
  2. Θα καταρτίσουμε πυκνό πρόγραμμα συγκεντρώσεων και ομιλιών (περιφερειακά και κεντρικά).
  3. Θα γενικεύσουμε την Ανυπακοή σε κάθε προκλητική και ουσιαστικά παράνομη απόφαση που θίγει τους εργαζόμενους όπως είναι λ.χ. το χαράτσι και οι δημεύσεις.
  4. Θα επιδιώξουμε με κάθε τρόπο (έντυπα, αφίσες, τρυκ κλπ.) την διαφώτιση των πολιτών προσπαθώντας ταυτόχρονα να τους προτρέψουμε σε δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης,. Στόχος μας να μην αφήσουμε ούτε μία οικογένεια να πεινάσει.
  5. Θα υπερασπίσουμε τον κάθε πολίτη, εργαζόμενο ή άνεργο, φοιτητή, εργάτη ή αγρότη, κάθε θύμα της κυβερνητικής βίας. 
  6. Θα υπερασπίσουμε με μαζικό-ενεργητικό τρόπο τον δημόσιο πλούτο της χώρας.
  7. Θα δημιουργήσουμε δίκτυο για τη διαφώτιση της διεθνούς κοινής γνώμης τόσο  με προσωπικές παρεμβάσεις όσο και με οργανωμένες συνεντεύξεις τύπου και συγκεντρώσεις, ειδικά στην Ευρώπη.
  8. Θα απευθυνθούμε σε όσους πολιτικούς δεν έχουν συμβιβαστεί. Στους «αγανακτισμένους πολίτες». Στους ακτιβιστές. Στους ανθρώπους του Πνεύματος και της Τέχνης. Στους εργαζόμενους. Στους νέους. Η Ελλάδα του Αγώνα μπορεί να βγει από τη σημερινή της απομόνωση και να ξαναγίνει για όλη την καθηλωμένη Ευρώπη εστία έμπνευσης, Πολιτισμού και νέων οραματισμών.
  9. Θα στηλιτεύουμε με κάθε τρόπο κάθε αντιλαϊκή απόφαση και ενέργεια της κυβέρνησης αλλά και όσων την στηρίζουν. Τέλος
  10. Θα εργαστούμε συστηματικά για να βγάλουμε το Λαό στους δρόμους και θα προσπαθήσουμε να οργανώσουμε ιδιαίτερα μεγάλες εκδηλώσεις παντού.
Ο λαός θα πρέπει να πάρει στα δικά του χέρια το μέλλον της Ελλάδας!
Άρης Τσιούνης,
1η Σπίθα Πειραιά  07/12/2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου