Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

ΝΑ ΠΡΑΞΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΡΓΟ

του Γιώργου  Αλαϊάδη
Αγαπητοί Συναγωνιστές,
Παρατηρώ μία πολιτική αναλγησία από τα αντιμνημονιακά κινήματα αλλά και από τα αντιμνημονιακά κόμματα και βουλευτές, καθώς η χώρα μας έχει ήδη πτωχεύσει ταμιακά, ο λαός οδηγείται και σε ατομική πτώχευση, η κυβέρνηση νομοθετεί επί εφαρμοστικών νόμων που οδηγούν την πατρίδα μας σε ένα απέραντο νεκροταφείο, και η νέα γενιά των Ελλήνων διαπιστώνει ότι για να βρει δουλειά θα πρέπει να πάει στο εξωτερικό.

Και ομιλώ περί πολιτικής αναλγησίας αφού κανείς από τους αντιμνημονιακούς φορείς δεν τολμά να προτείνει εξειδικευμένες λύσεις, τέτοιες που θα μπορούσαν να μας δώσουν την κατάλληλη λύση για να βγούμε από το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται η χώρα μας.
Σε επικοινωνία μου με στελέχη του Ε.ΛΑ.Δ.Α. και της Σπίθας, κάποιοι μου ανέφεραν ότι δεν έχουμε την δυνατότητα να τα «βάλουμε» με την παγκόσμια οικονομία και το μόνο που θα πρέπει να πράξουμε είναι να διαπραγματευτούμε καλύτερους όρους δανεισμού. Κάποιοι άλλοι θεωρούν απόμακρη την λύση για οποιαδήποτε μορφής συνταγματικών αλλαγών και δημοψηφισμάτων. Δηλαδή ξεχνάμε την πολιτική επανάσταση και μένουμε στις διαθρωτικές αλλαγές;
Πολιτικά τι πρέπει να πράξουμε; Πρέπει να δημιουργήσουμε εκείνες τις συνθήκες που θα κατέβει ο λαός στους δρόμους για να τους διώξει ειρηνικά; Ναι αλλά εγώ δεν βλέπω κανένα τέτοιο σχεδιασμό, σε αντίθεση με τις σχεδιαζόμενες πολιτικές ενημερώσεις για τα χρέη και τις σχεδιαζόμενες συναυλίες, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να «καίμε χρόνο» που δεν έχουμε στην παρούσα φάση.
Αντίσταση και Ανυπακοή μόνο και μόνο για αντίδραση και μετά βλέπουμε και κάνουμε, όπως μου είπε σχετικά και ένας αντιμνημονιακός βουλευτής, για μένα όχι μόνο δεν είναι λύση αλλά παρωδία.
Όταν μπήκα στο κίνημά μας, πίστεψα ότι θα δημιουργήσουμε ένα επαναστατικό φορέα, μόνοι μας ή με άλλους μαζί, τέτοιον που όταν θα ανατρέψουμε το υπάρχον πολιτικό σύστημα θα αλλάξουμε όχι μόνο το πολιτειακό, αλλά ως επαναστατική κυβέρνηση δεν θα αποδεχτούμε τίποτα από τα σημερινά πολιτικά δεδομένα και ότι θα τα αλλάξουμε όλα.
Όπως έχω επαναλάβει πολλές φορές το πρόβλημα είναι καθαρά πολιτικό και μετά οικονομικό. Οπότε και η λύση θα πρέπει να είναι καθαρά πολιτική.
Από το καλοκαίρι έχω ζητήσει από την Ε.Υ.Α. να δημιουργηθούν ομάδες εργασίας που θα προτείνουν λύσεις στο πολιτειακό, στην οικονομία και σε άλλα θέματα.
Στο Συνέδριό μας στην Καβάλα, ζήτησα ξανά την δημιουργία αυτών των ομάδων, που μετά από προτάσεις, μελέτες και σχεδιασμό θα πρέπει να καταθέσουν τις υπό διαμόρφωση προτάσεις στις Σπίθες που θα τις επεξεργαστούν και θα τις ψηφίσουν.
Αντί αυτού, 3 μήνες μετά το Συνέδριό μας και τις ψηφισμένες πολιτικές προτάσεις μας, που θα πρέπει όμως να ομολογήσουμε ότι είναι πολύ γενικές, δεν έχουμε κάνει τίποτα περισσότερο.
Αυτός ο προβληματισμός μου αλλά και ανησυχία μου αν θέλετε καλύτερα, προέρχεται από το συλλογισμό μου ότι για να κάνω «επανάσταση», θα πρέπει να έχω σχεδιάσει και το επόμενο βήμα, δηλαδή τι θα κάνουμε μετά. Και αφού όλοι μας δεν βρισκόμαστε σε ένα φιλοσοφικό όμιλο, αλλά σε ένα πολιτικό χώρο, και μάλιστα σε μία πάρα πολύ δύσκολη περίοδο για την χώρα μας, έχουμε την μέγιστη ευθύνη να δημιουργήσουμε πολιτικό έργο. Και αυτό πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας, δεν πρέπει να τα περιμένουμε όλα από τους άλλους και ειδικά από τον Μίκη Θεοδωράκη.
Για τον λόγο αυτό θα σας προκαλούσα, σεβόμενοι πάντα τις πολιτικές προτάσεις που ψηφίσαμε στο συνέδριό μας στην Καβάλα, να δώσουμε απαντήσεις στα παρακάτω ερωτήματα:
  • Η επόμενη βουλή θα πρέπει να αποδεχτεί το υπάρχον σύνταγμα, ή θα πρέπει να έχει ανατρεπτικό χαρακτήρα και να προτείνει την συντακτική εθνοσυνέλευση;
  • Ως εκ τούτου, η νέα κυβέρνηση που θα προκύψει θα πρέπει να έχει επαναστατικό χαρακτήρα και δεν θα αποδεχτεί τίποτα από αυτά που ψήφισε η σημερινή κυβέρνηση, ή θα δεχτεί τα ψηφίσματα και θα πρέπει απλώς να ανασυντάξει την ελληνική οικονομία το συντομότερο δυνατόν με αναπτυξιακούς νόμους που θα βασίζονται σε εξωγενείς πάντοτε παράγοντες; (εισροή χρήματος, ξένες επενδύσεις, δανειακά προγράμματα, πώληση περιουσίας του δημοσίου κ.α.)
  • Μέσα στην ευρωζώνη ή έξω; Δηλαδή ευρώ ή δραχμή;
  • Έχουμε προτάσεις αν θα γίνει υποτίμηση ή όχι και σε τι ποσοστό θα είναι η υποτίμηση έναντι του ευρώ σε περίπτωση επιλογής της δραχμής ως εθνικού νομίσματος;
  • Έχουμε προτάσεις αν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε φαινόμενα κρίσης όπως στην Αργεντινή;
Αυτά είναι ερωτήματα που μας κάνουν καθημερινά οι πολίτες και εφόσον εμείς ανήκουμε σε ένα πολιτικό χώρο, εννοώ το ΚΑΠ, οφείλουμε να έχουμε τις αντίστοιχες απαντήσεις, διαφορετικά αν δεν έχουμε απαντήσεις και λύσεις σε αυτά τα ερωτήματα κινδυνεύουμε να κατηγορηθούμε ότι παραπλανάμε τον κόσμο με αντιμνημονιακού χαρακτήρα κινήσεις, που μπορεί να οδηγήσουν την χώρα σε τέτοιες συνθήκες εξαθλίωσης και μάλιστα χωρίς δρόμο επιστροφής.
Για να κάνουμε ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ θα πρέπει να έχουμε όραμα. Και ναι μεν έχουμε όραμα, αλλά θα πρέπει να θα έχουμε βρει από πριν λύσεις στα εθνικά μας προβλήματα, διαφορετικά θα πρέπει να κάνουμε ξανά επανάσταση μεθαύριο για να διώξουμε το τέρας που θα έχουμε εμείς οι ίδιοι χτίσει γιατί δεν είχαμε δώσει από πριν κατευθυντήριες προτάσεις.
Γιώργος Αλαϊάδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου